Home
Carrieretips

Netwerken, wat is dat?

Naast solliciteren is netwerken de strategie bij uitstek om werk te vinden voor iedereen met een HBO- of hogere opleiding. Sterker nog, door te netwerken vergroot je de kans op een baan met 200%. Onderzoek wijst uit dat een groot deel van de beschikbare vacatures niet door werkgevers openbaar bekend worden gemaakt. Uit de praktijk van loopbaanadviseurs blijkt, en op basis van onderzoek blijkt, dat maar zo'n 30% van de beschikbare banen in de kranten en via andere media worden aangekondigd. En dat die 70% andere banen alleen via netwerken, open sollicitaties of voor jezelf beginnen verworven kunnen worden.
Met andere woorden, als je alleen solliciteert, richt je je op een gedeelte van de beschikbare functies. Ga je netwerken, dan maak je ruim twee keer zoveel kans om snel, en vooral passend werk te vinden. Bij jonge hoog opgeleiden is het percentage dat via netwerken een baan vindt wat lager dan bij oudere, meer ervaren werknemers. Ook het opleidingsniveau en het type en de hoogte van de functie die gezocht wordt is van invloed. Maar hoe dan ook, behalve in zeer uitzonderlijke gevallen, kan je ervan uitgaan dat het zonde is al de extra kansen te laten liggen die met netwerken geopend kunnen worden.

Netwerken, wat is dat?
Netwerken? Als je daarover begint, betrekken de gezichten en hoor je zelden positieve reacties. Meestal opmerkingen in de trant van: dat is niets voor mij, ik heb helemaal geen netwerk. Of: netwerken, dat is toch dat gedoe van kruiwagens, het Old Boys Network, elkaar de bal toespelen op recepties en party's, visitekaartjes rondstrooien etc?
Gelukkig begint daarin langzamerhand verandering te komen. Vriendjes die elkaar de bal toespelen zullen altijd wel blijven bestaan, maar dat is een heel beperkte opvatting over netwerken. Om te netwerken hoef je geen uitgebreid eigen netwerk te hebben. Met goede voorbereiding en een beetje durf blijkt het al gauw een aangename activiteit die veel meer oplevert - ook als je er niet direct werk mee vindt - dan solliciteren. Netwerken is een activiteit, geen structuur. Het is een vorm van onderzoek van je eigen persoonlijke arbeidsmarkt, waarbij je aansluiting zoekt bij de kennis en het netwerk van anderen. Kenners zeggen: netwerken is een werkwoord. Iedereen die zich er in verdiept merkt het al snel, netwerken is spannend, leuk en levert heel veel op. En... het is door iedereen te leren.

Wat is het verschil met solliciteren?
Solliciteren doe je bij werkgevers die zich prominent en duidelijk in de markt presenteren. Vroeger gebeurde dat bijvoorbeeld in de havens. De werkgever ging op een kistje staan en de arbeiders stelden zich in een rij voor hem op. Op een teken van de werkgever werden ze aangenomen, de ene wel, die kon zich gaan inschrijven voor die dag, de andere niet, die moest het morgen nog maar eens proberen. Zo gebeurt het in feite nog steeds, bedrijven roepen hun behoefte aan werknemers om, maar nu in kranten, via internet en andere media.
Als (mogelijke) werknemer moet je je, vaak met veel anderen, aanmelden en vervolgens is het afwachten of je geselecteerd wordt. Een tijdrovende en soms frustrerende bezigheid. Want elke afwijzing is, hoe sterk je ook in je schoenen staat, toch een klap voor je zelfvertrouwen.
Bij netwerken ben je veel actiever. Jij weet wie je bent, waar je echt goed in bent en wat voor werk je zoekt. Nu ga jij op een kistje staan en boodschappen over jezelf uitzenden. Alleen ben je niet, zoals bedrijven, in staat om ergens te gaan staan toeteren, in de hoop dat de werkgevers zich in rijen van drie opstellen. Daarom heeft jouw kistje wieltjes. Je wordt mobiel en gaat zoeken in bepaalde, door jou gekozen richtingen.
Dat doe je door te gaan praten met mensen die het beter kunnen weten dan jij. Mensen die meer zicht hebben op jouw persoonlijke arbeidsmarkt. Die mensen verwijzen je vaak weer door naar nieuwe adressen. En zo kom je via via uiteindelijk steeds dichter in de buurt van een plek waar mogelijk werk voor jou te vinden is.
De tegenwoordige arbeidsmarkt vraagt steeds meer om dat soort mobiele werknemers, die zich goed bewust zijn van hun eigen talenten en ervaring. Net als filmacteurs gaan ze van productie naar productie, waar ze iedere keer op basis van die mogelijk inzetbare vaardigheden worden ingehuurd. Bij dit model past netwerken beter dan solliciteren.



Laatste tweet: